Версия для слабовидящих transparent_line
Кобринский районный
исполнительный комитет
(
fotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_imagefotogallery_image
Меню
h_line_delimetr
Год малой родины
Указ Президента Республики Беларусь от 20.06.2018 г. №247 «О проведении Года малой родины»



Телепроект «Агроград», агрогородок Городец Кобринского района (видео)

 
В ОАО "Новосёлковский" Кобринского района требуются работники (видео)

 
Імі ганарыцца Кобрыншчына

Працягам праекта Кобрынскай цэнтральнай раённай бібліятэкі «Славутыя імёны маёй малой Радзімы», які стартаваў у мінулым годзе (першы этап праекта - «Людзі навукі нашага краю»), стала выданне біябібліяграфічнага даведніка «Імі ганарыцца Кобрыншчына» і стварэнне паўнатэкставай базы даных «Ганаровыя грамадзяне Кобрынскага краю».

Званне «Ганаровы грамадзянін» - вышэйшая ўзнагарода сваёй малой радзімы. Практыка прысвойваць гэтае высокае званне існуе ў шматлікіх гарадах. Не выключэнне і Кобрын.

У розныя гады звання «Ганаровы грамадзянін горада Кобрына» ўдастоены арганізатар партызанскага руху на Кобрыншчыне Фёдар Максімавіч Алісіевіч, удзельнікі вызвалення Кобрына ад фашысцкай акупацыі Дзмітрый Кузьміч Барысаў, Іван Фёдаравіч Мілаянін, Ілья Міхайлавіч Падбярэзін, Герой Савецкага Саюза Уладзімір Мікалаевіч Кірмановіч, гісторык, краязнаўца Аляксей Міхайлавіч Мартынаў, савецкі военачальнік, генерал-палкоўнік Леанід Міхайлавіч Сандалаў, арганізатар падпольнай і партызанскай барацьбы ў Кобрынскім раёне Праскоўя Сямёнаўна Сідарук, токар Кобрынскага аўтарамонтнага завода (сёння – ААТ «САЛЕА-Кобрын»), перадавік, рацыяналізатар, заслужаны настаўнік моладзі Пётр Дзянісавіч Сялюк.

Прадстаўленне грамадзян да прысваення звання «Ганаровы грамадзянін Кобрынскага раёна» ажыццяўляецца за значны ўклад у сацыяльна-эканамічнае, навукова-тэхнічнае і культурнае развіццё раёна, за канкрэтныя, высокія дасягненні ў прафесіянальнай, грамадскай і дабрачыннай дзейнасці. Сямі аўтарытэтным людзям прысвоена гэтае высокае званне: П. Р. Каранчуку, У. І. Сухараву, А. М. Гольцману, М. М. Клачковіч, У. Р. Кузічу, І. П. Мароза, С. І. Чырун.

У біябібліяграфічным даведніку «Імі ганарыцца Кобрыншчына», падрыхтаваным бібліёграфамі цэнтральнай раённай бібліятэкі, прадстаўлены біяграфіі людзей, удастоеных звання «Ганаровы грамадзянін». Гэта людзі розных прафесій, пасад, воінскіх званняў. У розныя часы ў розных сферах яны не проста дасягалі асабістых і кар'ерных прафесіянальных вышынь, але і прымнажалі славу сваёй малой радзімы, праслаўлялі Кобрыншчыну на рознай ніве: у прамысловасці, сельскай гаспадарцы, адукацыі, культуры, дабрачыннай дзейнасці. Сярод іх абаронцы і вызваліцелі нашага горада ў гады Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза. Лёсы іх розныя, непадобныя адзін на аднаго, але іх аб'ядноўвае вынік дзейнасці на карысць развіцця нашага роднага краю. Выданне знаёміць з біяграфіямі ганаровых грамадзян, распавядае пра іх уклад у эканамічнае, сацыяльнае, культурнае развіццё горада і раёна, паказвае моладзі прыклад самаахвярнага служэння роднаму краю.

Асаблівасцю даведніка з'яўляецца тое, што ён уключае інфармацыю не толькі пра ганаровых грамадзян горада Кобрына, Кобрынскага раёна, але таксама знаёміць з землякамі, якія сталі ганаровымі грамадзянамі іншых гарадоў, і, дарэчы, не толькі беларускіх. Так, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі ў галіне навукі і тэхнікі, дзеючы член Расійскай акадэміі касманаўтыкі імя К. Э. Цыялкоўскага, кандыдат тэхнічных навук, заслужаны выпрабавальнік ракетна-касмічнай тэхнікі, ураджэнец в. Рэчыца Кобрынскага раёна Мікалай Андрэевіч Барысюк з'яўляецца Ганаровым грамадзянінам горада Байканура. За вялікі асабісты ўклад у развіццё горада Еўпаторыі і шматгадовую актыўную дзейнасць на карысць жыхароў горада Віталій Уладзіміравіч Курашык, дзяржаўны дзеяч Украіны, старшыня Савета Міністраў Крыма ў 1991-1993 гг., надзвычайны і паўнамоцны пасол Рэспублікі Беларусь ва Украіне, ураджэнец в. Дзівін Кобрынскага раёна, удастоены звання «Ганаровы грамадзянін горада Еўпаторыі». Меярэвічу Канстанціну Мікалаевічу, заслужанаму будаўніку Расійскай Федэрацыі, акадэміку Міжнароднай акадэміі арганізацыі вытворчасці, дырэктару Разанскага кардонна-руберойднага завода, які нарадзіўся ў г. Кобрыне, прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін горада Разані».

Нашы землякі з'яўляюцца таксама ганаровымі грамадзянамі беларускіх гарадоў. Звання «Ганаровы грамадзянін горада Брэста» ўдастоена B. C. Селівонік, дзеяч нацыянальна-вызваленчага руху ў Заходняй Беларусі, ураджэнка в. Літвінкі Кобрынскага раёна; звання «Ганаровы грамадзянін горада Гродна» - ураджэнец в. Пескі, дзяржаўны дзеяч БССР П. І. Ратайка, звання «Ганаровы грамадзянін горада Лунінца» - ураджэнец в. Асаўцы, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны І. Л. Раманюк.

Акрамя таго, у Кобрынскім раёне ёсць населены пункт, які мае ганаровых грамадзян сваёй мясцовасці - гэта аграгарадок Павіцце. З 2014 года званне «Ганаровы грамадзянін аграгарадка Павіцце Кобрынскага раёна» прысвойваецца жыхарам аграгарадка Павіцце і асобам, якія пражываюць за яго межамi, за асаблівыя заслугі перад аграгарадком. У даведніку пералічаны заслугі дзевяці чалавек, якія ўдастоены гэтага звання.

Біяграфічныя даведкі асоб напісаны на аснове фонду Кобрынскай цэнтральнай раённай бібліятэкі, архіўных дакументаў, аўтабіяграфій, успамінаў і іншых крыніц. Кожны біяграфічны артыкул дапаўняе спіс літаратуры, у пачатку якога прадстаўлены афіцыйныя дакументы. Для  аблягчэння пошуку неабходных звестак выданне забяспечана дапаможным апаратам: імянным, геаграфічным паказальнікамі, храналагічным паказальнікам дат прысваення звання.

База дадзены «Ганаровыя грамадзяне Кобрынскага краю» фарміравалася на працягу бягучага года. Усе працы па падборы матэрыялаў і іх аблічбоўцы ажыццяўляліся супрацоўнікамі цэнтральнай бібліятэкі. Нямала часу спатрэбілася на збор матэрыялу: пошукавая праца вялася ў архівах, акрамя таго, частку інфармацыі прадаставілі самі героі, кадравыя службы прадпрыемстваў і арганізацый, на якіх працавалі героі выдання. У сувязі з гэтым хацелася б выказаць падзяку калектыву Дзяржаўнага занальнага архіва Кобрынскага раёна, кадравым службам прадпрыемстваў і арганізацый, ганаровым грамадзянам і іх родным за аказаную дапамогу, прадастаўленыя матэрыялы.

Кожнаму з ганаровых грамадзян у базе адведзены асобны блок, у які ўваходзяць біяграфічная даведка, звесткі аб дасягненнях і ўзнагародах, фатаграфіі ганаровага грамадзяніна, а таксама бібліяграфічныя спісы друкаваных і электронных матэрыялаў. Некаторыя блокі ўключаюць копіі ўзнагародных дакументаў, грамат, дыпломаў, фатаграфіі ўзнагарод, а таксама кантактныя дадзеныя. БД складаецца з сямі раздзелаў, унутры якіх блокі пра ганаровых грамадзян размешчаны ў алфавітным парадку. Акрамя імянных блокаў база размяшчае ўступны артыкул, поўны спіс узнагароджаных, біябібліяграфічны даведнік «Імі ганарыцца Кобрыншчына».

На сённяшні час у базе ўтрымліваецца 31 персаналія. У яе ўключаны каля 400 алічбаваных дакументаў - паўнатэкставых версій артыкулаў з кніг, зборнікаў, перыядычных выданняў, архіўных дакументаў, больш за 150 фотаздымкаў. Дзейнічае сістэма гіперспасылак на інтэрнэт-рэсурсы.

База дадзеных і біябібліяграфічны даведнік адрасаваны шырокай аўдыторыі, у першую чаргу краязнаўцам-аматарам, гісторыкам, бібліятэкарам, экскурсаводам, супрацоўнікам музеяў, выкладчыкам і навучэнцам розных навучальных устаноў, а таксама ўяўляюць цікавасць для моладзі, якая імкнецца атрымаць інфармацыю пра заслужаных людзей, чые лёсы звязаны з Кобрыншчынай.

…Ці ведаюць нашы кабрынчане хаця б палову прозвішчаў, каму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін горада Кобрына», «Ганаровы грамадзянін Кобрынскага раёна»? Даведацца пра людзей, чый жыццёвы і працоўны шлях - яркі прыклад працавітасці, адказнасці і сумленнасці, сапраўдных патрыётаў сваёй малой Айчыны, удастоеных найвышэйшай узнагароды Кобрына, Кобрынскага раёна, дапаможа зварот на афіцыйны сайт Кобрынскай РЦБС (рубрыка «Краязнаўства»), і ў гісторыка-краязнаўчы цэнтр бібліятэкі. Пазнаёміўшыся з гэтымі інфармацыйнымі рэсурсамі, вы, безумоўна, адчуеце дачыненне да гісторыі і сённяшняга дня сваёй малой радзімы.



 
К 100-летию образования БССР – Эра открытий, достижений, развития
К 100-летию образования БССР – Эра открытий, достижений, развития
Подробнее...
 
Казацкий канал со стороны озера Любань. Заметки путешественницы

Юлия Пивоварова:

Уже не в первый раз я ходила и приглядывалась к Казацкому каналу за озером Любань. Так хотелось повторить маршрут, который помнила около двух десятков лет, но непролазные заросли одновременно и пугали, и манили. Этой осенью не выдержала и стала пробовать. Первая попытка сразу за озером не принесла успеха. Пройдя совсем немного между деревьями — уткнулась в болото с высокими кочками. Впереди размахивала ещё зелёными листьями высокая раскидистая ольха. Я попробовала держать курс на неё, но не получилось. Правее обойти тоже было нереально. Вернулась в тот день ни с чем.

Прошла неделя. Мысли о маршруте не давали мне покоя. Покорить Казацкий канал именно с этой стороны стало целью номер один. В другой раз было решено начать путь с лесного массива за полем с одинокой сосной. Там уже зеленела нежными всходами озимая рожь, а под лесом была охотничья вышка, уже мне знакомая.

Самым сложным, пожалуй, было угадать, в каком именно месте стоит углубиться в лес, чтобы потом выйти к каналу и не сильно устать на бездорожье. Уверенности придавало то, что я здесь шла не первая — надломанные ветки кустарников указывали направление. Обычно так делают охотники.

Я раньше завязывала узлом траву на ветках, а с появлением навигатора ходить по маршрутам стало намного проще. Хотя такая техника тоже не слишком надёжная. Если маршрут длинный, а дороги нет, то порой заряда батареи не хватает. Поэтому исключать «старый дедовский способ» не стала. Естественно, когда уже идёшь берегом канала, то с пути не собьёшься, но есть ведь и лесные острова, которые тоже хочется обследовать.

Ольховый лес порадовал цветущими в ноябре колокольчиками. Их нежные лиловые глазки выделялись среди серой опавшей листвы. А тропинка вела всё дальше и дальше, пока слева не показался поросший рогозом и осокой пруд, воды в котором было немного.
Пройдя этот участок, увидела, что слева показался лесной остров уже с тёмно-зелёными верхушками сосен, а также бывшие поля, поросшие травой дубровой медного оттенка. Задерживаться здесь не стала, впереди была самая сложная часть пути — болото с высокими, в пояс, кочками. Ивняк и тростник вставали стеной, приходилось пробираться с усилиями, кое-где на болоте уже была вода.
Ориентиром стали берёзки на противоположном берегу Казацкого. Вот уже блеснуло синевой русло канала за стеной тростника — цель достигнута! Теперь только вперёд, к новым открытиям. 
Постепенно берега водной артерии стали чище, только зелёная трава выделялась на фоне рыжего осеннего пейзажа. Иногда приходилось идти по самой кромке полноводного канала, то и дело стороной обходя разливы, а порой даже перепрыгивая самую глубину, чтобы не промочить ноги. И снова открытые участки сменялись зарослями, бобровыми тропинками, норами, наполовину скрытыми в траве, заточенными, словно карандаши, берёзовыми чурбачками. А на другом берегу редкие берёзки с шарами омелы тянулись верхушками к голубому небу поверх тростника.

Еще с полкилометра и стало просторнее. Слева белела полоса берёзовой рощи. Не глядя ступила в сторону, чтобы выбрать белее удачный ракурс для снимка и чуть не угодила в воду, на этом болоте её было много, просто за осокой сразу не заметила. Зато на берегу радовал своим цветением клевер и одинокие лютики.
Наконец и лесной остров. Довольно толстые деревья, среди которых преобладает берёза и ольха, уже были наполовину подгрызены бобрами. Одну ольху, с множеством веток почти до низа ствола, трудолюбивые животные уложили поперёк канала. Ещё немного вперёд, и стал виден так называемый «зимник» - дорога и брод через Казацкий канал, по которым пару десятков лет тому назад вывозили тракторами сено из этих мест. И правда, там, где брод, воды было намного меньше. Может просто такой участок, а может где-то в зарослях бобры соорудили плотину.

Следы жизнедеятельности лосей стали попадаться уже на следующем лесном острове, который в простонародье называется «Курнилков остров». Всё те же красавицы-берёзы и несколько сосен на поляне с причудливо изогнутыми медными ветками, причём у одного дерева ветки росли в форме креста. Тысячелистник и розовые луговые васильки ещё вовсю цвели в ноябре, а вот шершавые васильки уже дали семена и полностью засохли.

В конце осени дни становятся короткими, солнечные лучи уже после обе-да словно скользят и запутываются в верхушках деревьев. Назад мне уже пришлось возвращаться ускорив шаг, насколько это было возможно в этой болотистой местности. 

Заманчивые лесные острова зовут навестить их снова, но это уже будет совсем другая история.
(По материалам службы информации kobrincity.by, автор и фото: Юлия Пивоварова)







 



Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Контактная информация
Кобринский районный
исполнительный комитет
225306, г.Кобрин, пл.Ленина, 3,
e-mail: kbr-priem@brest.by
Режим работы: с 8.00 до 17.00
обед с 13.00 до 14.00
выходные дни: суббота, воскресенье
8-01642-2-22-50
h_line_delimetr
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Баннер
Кобринский районный
исполнительный комитет
225306, г.Кобрин, пл.Ленина, 3,
e-mail: kbr-priem@brest.by
Сайт разработан
БОКУП "Центр внедрения научно - технических разработок"
Каменецкий Брестский Малоритский Жабинковский Пружанский Кобринский Берёзовский Дрогичинский Ивацевичский Ивановский Барановичский Ляховичский Ганцевичский Пинский Лунинецкий Столинский